Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Ν.Ρωμανό

Με αφορμή, την επέτειο δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου
πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση σήμερα 6/12/14 στην πλατεία Αγίας Λαύρας στο Αίγιο.
40 αλληλέγγυοι ανέρτησαν πανό και μοίρασαν κείμενο ,προς ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας.

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ. ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ.
IMG_20141206_142354323

ακολουθεί το κείμενο του ιδιου απεργού πείνας Ν. Ρωμανού που μοιράστηκε στους γύρω δρόμους:

Προσπαθώ να αποτυπώσω σε ένα κομμάτι χαρτί τα τελευταία υπολείμματα συγκροτημένης σκέψης με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις και την εκ νέου απόρριψη του αιτήματος της εκπαιδευτικής άδειας.

Από τις πρώτες μέρες της απεργίας είχα πει στην παρέμβασή μου στη συνέλευση αλληλεγγύης που είχε γίνει στο Πολυτεχνείο ότι η απορριπτική απάντηση του Νικόπουλου ο οποίος τόσο καιρό δήλωνε αναρμόδιος είναι η αρχή μιας κρατικής στρατηγικής με στόχο την εξόντωσή μου. Αυτή η πολιτική εκτίμηση επιβεβαιώθηκε απολύτως. Αρχικά με την εντολή της εισαγγελέως των φυλακών Κορυδαλλού Ευαγγελίας Μαρσιώνη για αναγκαστική μου σίτιση, πράξη που συνιστά πραγματικό βιασμό και έχει οδηγήσει στο θάνατο μεταξύ άλλων τόσο του Xολγκερ Μαϊνς στην Γερμανία όσο και μελών της GRAPO στην Ισπανία. Προς τιμήν τους οι ιατροί του νοσοκομείου πέταξαν στα σκουπίδια την εισαγγελική εντολή και αρνήθηκαν να διαπράξουν ένα τέτοιο κρατικό έγκλημα.

Εν συνεχεία η προσφυγή μου σε δικαστικό συμβούλιο εκτός φυλακής, (μια νομική κίνηση που επιλέγουν πολλοί κρατούμενοι, όταν το συμβούλιο της φυλακής απορρίπτει τις αιτήσεις τους) απορρίφθηκε με τη δικαιολογία ότι τους δεσμεύει η απόφαση του Νικόπουλου, ίδια ακριβώς απόφαση πάνω στην οποία είχε γίνει προσφυγή.
Για όσους έχουν την στοιχειώδη αντίληψη από πολιτική η παρέμβαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης, μια μέρα πριν συνεδριάσει το συμβούλιο ήταν μια ξεκάθαρη εντολή για την απόρριψη του αιτήματος και θα εξηγήσω αμέσως το γιατί.
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης αναφέρει τεχνηέντως ότι ο Αθανασίου δεν είναι αρμόδιος για να προσθέσει παρακάτω: «Η εκπαιδευτικές άδειες χορηγούνται αποκλειστικά από το αρμόδιο συμβούλιο (της φυλακής), στο οποίο προΐσταται ο εισαγγελικός λειτουργός, ενώ για τους υπόδικους απαιτείται και η σύμφωνη γνώμη του δικαστικού οργάνου που διέταξε την προσωρινή κράτηση».

Με λίγα λόγια η εγκυρότητα της προσφυγής ακυρώνεται δια στόματος υπουργού απλά και ξεκάθαρα. Όλο αυτό ντυμένο με την ανυπόστατη πρόταση για μαθήματα μέσω τηλεδιάσκεψης αντί αδειών, η οποία δεν ευσταθεί λόγω των εργαστηρίων που έχουν αναγκαστική παρουσία, ενώ ανοίγει και τον δρόμο στα συμβούλια των φυλακών να τις καταργήσουν εντελώς, αφού είναι γνωστή η ευθυνοφοβία τους και η λύση της τηλεδιάσκεψης θα ισχύσει για όλους τους κρατούμενους.
Με την ίδια ακριβώς λογική σε λίγο καιρό τα επισκεπτήρια με τις οικογένειές μας θα γίνονται μέσα από οθόνες για λόγους ασφαλείας όπως και τα δικαστήριά μας. Η τεχνολογία στην υπηρεσία «του σωφρονισμού» και της δικαιοσύνης. Ανθρώπινη πρόοδος ή εκφασισμός… η ιστορία θα κρίνει.

Σε αυτό το σημείο έχει αξία να αναφέρω και τον ρόλο του ειδικού εφέτη ανακριτή Ευτύχη Νικόπουλου, ο οποίος από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα την απεργία πείνας έχει πάρει σαφείς πολιτικές εντολές από τους πολιτικούς του προϊσταμένους στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, γι’ αυτό άλλωστε και όλοι ρίχνουν την ευθύνη σε αυτόν. Αντάλλαγμα για αυτό του το λειτούργημα θα είναι η προαγωγή του στον Άρειο Πάγο, όπως άλλωστε συνέβη και με τον προκάτοχό του Δημήτρη Μόκα, που είχε πρωτοστατήσει σε δεκάδες αντιαναρχικές, κατασταλτικές εκστρατείες. Τώρα απολαμβάνει τον παχυλό μισθό της δικαστικής ελίτ του Αρείου Πάγου. Τυχαίο ; Δεν νομίζω.

Εγώ από την πλευρά μου συνεχίζω, προσπερνάω την οποιαδήποτε πιθανότητα να κάνω πίσω και απαντάω με ΑΓΩΝΑ ΩΣ ΤΗ ΝΙΚΗ Ή ΑΓΩΝΑ ΩΣ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.

Σε κάθε περίπτωση αν το κράτος με δολοφονήσει με την στάση του, ο κύριος Αθανασίου και η παρέα του θα μείνουν στην ιστορία ως μια συμμορία δολοφόνων, ηθικοί αυτουργοί σε βασανισμό και δολοφονία πολιτικού κρατουμένου. Ας ελπίσουμε μόνο να βρεθούν εκείνα τα ελεύθερα πνεύματα που θα δικάσουν το δίκαιο της δικαιοσύνης τους με τον τρόπο τους.
Κλείνοντας θέλω να στείλω την συνενοχή μου και την φιλία μου σε όσους στέκονται δίπλα μου με όλα τα μέσα.
Τέλος δύο λόγια για τα αδέρφια μου, τον Γιάννη που βρίσκεται και αυτός στο νοσοκομείο, τον Αντρέα, τον Δημήτρη και αρκετούς ακόμα.

Ο αγώνας κυοφορεί και απώλειες αφού στα μονοπάτια προς μια αξιοπρεπή ζωή πρέπει να πάρουμε από το χέρι τον θάνατο, ρισκάροντας να τα χάσουμε όλα για να κερδίσουμε τα πάντα. Ο αγώνας συνεχίζεται με Γροθιά στο μαχαίρι, ξανά και ξανά.

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ !
ΓΙΑ ΟΣΟ ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΝΑΠΝΕΟΥΜΕ ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ !
6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ
Η ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΘΑ ΤΡΙΓΥΡΝΑΕΙ ΣΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΓΙΑΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΣΕ ΚΑΨΕΙ
ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΔΥΝΑΜΗ.

ΥΣ: Προφανώς και δεν μπορώ να ελέγξω τους κοινωνικούς αυτοματισμούς που προκαλούνται. Πάντως όσοι Συριζέοι και λοιποί έμποροι ελπίδων έχουν εμφανισθεί έχουν φάει πόρτα ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΛΟΓΟ, ενώ ξανατονίζω ότι έχω υπογράψει επισήμως την άρνηση μου για οποιαδήποτε χορήγηση ορού.

Νίκος Ρωμανός

Αλληλεγγύη στους αγώνες των φυλακισμένων – Ενάντια στις νέες ειδικές συνθήκες κράτησης

fulakesporeia

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΤΡΙΤΗ 1 ΙΟΥΛΗ 6.30 μ.μ. – πλατεία 3 συμμάχων

ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΙΟΥΛΗ 11 π.μ. – Φυλακές Αγ. Στεφάνου

(Προσυγκέντρωση στην πλατεία 3 συμμάχων στις 10 π.μ.

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΠΕΜΠΤΗ 3 ΙΟΥΛΗ 12 μ. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

πρωτοβουλία αναρχικών ενάντια στις ειδικές συνθήκες κράτησης και το θεσμό του εγκλεισμού

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ

Από τις 18 Ιουνίου έχει ξεκινήσει από τους κρατούμενους σε όλες τις φυλακές αποχή συσσιτίου σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στο φασιστικό νομοσχέδιο των φυλακών τύπου Γ΄ και για την υπεράσπιση του δικαιώματος της άδειας και της αναστολής.
Όμως ο υπουργός και η κυβέρνηση εξακολουθούν να αδιαφορούν. Δεν απάντησαν καθόλου στα δίκαια αιτήματά μας και προκλητικά θέλουν να περάσουν το νομοσχέδιο, μέσα στο καλοκαίρι για να προλάβουν τις αντιδράσεις του κόσμου.
Απέναντι στο νομοσχέδιο που μας καταδικάζει να παραμείνουμε κρατούμενοι για μια ζωή δίχως δικαιώματα και ελπίδα, βάζουμε τα σώματα και την ψυχή μας ως ασπίδα.
Είναι το μόνο που μας έχει απομείνει.
Από την ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΙΟΥΝΙΟΥ ξεκινάμε ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ σε όλες τις φυλακές. Διεκδικούμε τα δικαιώματά μας και αγωνιζόμαστε να παραμείνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ και όχι ανθρώπινες σκιές κλειδωμένες και ξεχασμένες στην απελπισία.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ :
1) Την ΑΠΟΣΥΡΣΗ του φασιστικού ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ για τις φυλακές τύπου Γ΄. Λέμε όχι στο ελληνικό ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ, σε μία φυλακή μέσα στη φυλακή, χωρίς άδειες, χωρίς επισκεπτήριο, χωρίς αύριο…
2) Οι άδειες και οι αναστολές να αποτελούν αναφαίρετο δικαίωμα όλων των κρατουμένων. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που ο κρατούμενος δικάζεται και τιμωρείται κάθε μέρα. Ενώ ο νόμος λέει ότι ο καθένας που έχει συμπληρώσει το 1/5 και τα 3/5 της ποινής του μπορεί να πάρει άδεια και αναστολή, παρόλα αυτά οι κρατούμενοι περνούν ξανά και ξανά από την ιερά εξέταση των εισαγγελέων οι οποίοι χωρίς κανένα λόγο ή ενεργό πειθαρχικό απορρίπτουν τις αιτήσεις τη μία μετά την άλλη.
Έτσι δημιουργούν κρατούμενους χωρίς ελπίδα και αναπαράγουν την εγκληματικότητα.
3) Να εφαρμοστεί η ΙΣΟΝΟΜΙΑ για όλους.
Όλοι οι κρατούμενοι που έχουν καταδικαστεί με ποινή ισόβιας κάθειρξης για ναρκωτικά (αφού η αστυνομία φρόντισε να τους παρουσιάσει από εξαρτημένους χρήστες ως δήθεν μεγαλέμπορους) με βάση τον παλιό νόμο 3459/2006, να έχουν τη δυνατότητα να ξαναδικαστούν με τον νέο νόμο και τις ευεργετικές του διατάξεις για τους χρήστες (4139/2013).
4)Να εφαρμοστεί το δικαίωμα της ΣΥΖΥΓΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ. Στη φυλακή σου στερούν την ελευθερία. Όμως στις ελληνικές φυλακές σου στερούν ακόμα και το χαμόγελο της ανθρώπινης επικοινωνίας και επαφής με τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Σε όλες τις χώρες της Ευρώπης ισχύουν οι συζυγικές επισκέψεις και μόνο στην Ελλάδα ο κρατούμενος στερείται την ανθρώπινη επικοινωνία.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από το Υπουργείο Δικαιοσύνης να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα των φυλακών και να ΑΠΟΣΥΡΕΙ ΤΩΡΑ το φασιστικό ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ για το ελληνικό Γκουαντανάμο του ΔΟΜΟΚΟΥ.
Για κάθε μέρα ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ και κάθε κρατούμενο που κινδυνεύει η ζωή του ηθικός αυτουργός είναι ο Υπουργός Δικαιοσύνης.
ΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ ΠΕΙΝΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.
ΑΓΩΝΑΣ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Επιτροπή Αγώνα Φυλακών

http://fylakes2014.wordpress.com

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ ΤΗΣ VILLA AMALIAS ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

villa_poster-1024x721

Το πρωί της Πέμπτης 20 Δεκέμβρη 2012 πραγματοποιήθηκε ευρείας έκτασης αστυνομική επιχείρηση στην κατάληψη Villa Amalias στην Αθήνα. Οι μπάτσοι, με πρόσχημα καταγγελίες “για διακίνηση ναρκωτικών” εισέβαλαν στο κατειλημμένο για 23 χρόνια κτίριο και συνέλαβαν 8 συντρόφους και συντρόφισσες που βρίσκονταν μέσα. Άμεσα, πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε έξω από την κατάληψη σε ένδειξη αλληλεγγύης στους καταληψίες και ενάντια στην απόπειρα τρομοκράτησης των αγωνιζόμενων ανθρώπων, ένα ακόμα επεισόδιο της οποίας διαδραματίστηκε εκείνη η τη μέρα. Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε και στο Δημαρχείο της Αθήνας, καθώς το κτίριο βρίσκεται στην ιδιοκτησία του Δήμου Αθηναίων, κατά τη διάρκεια της οποίας προσήχθησαν άλλοι 7 σύντροφοι και συντρόφισσες.

Είχε προηγηθεί το Σεπτέμβρη του 2012 η εκκένωση της κατάληψης Δέλτα στη Θεσσαλονίκη, ενώ ακολούθησαν οι συλλήψεις 92 αγωνιστών και αγωνιστριών που ανακατέλαβαν τη Villa Amalias το πρωί της 9ης Γενάρη 2013, η εκκένωση της κατάληψης Σκαραμαγκά στην Αθήνα την ίδια μέρα, η αποτυχημένη για το κράτος εισβολή στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, το σφράγισμα των 3 κατειλημμένων χώρων στην Πάτρα (Παράρτημα, Μαραγκοπούλειο, Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι ΤΕΙ-Κατάληψη Ν. Γύζη 33) τον Αύγουστο του 2013, της κατάληψης Αντιβίωση στα Γιάννενα και Βαλβείου στο Μεσολόγγι λίγο καιρό αργότερα.

Σε μια περίοδο παρατεταμένης κρίσης του συστήματος σε όλα τα επίπεδα, το κράτος πραγματοποιεί μια διαρκή και ολοένα εντεινόμενη επίθεση εναντίον των ταξικών και κοινωνικών του εχθρών προσδοκώντας να δοθεί παράταση στο ήδη χρεοκοπημένο σύστημα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας που έχει εδώ και καιρό βρει τα αδιέξοδα του. Σε αυτή τη συγκυρία, οι καταλήψεις και οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι βρέθηκαν και συνεχίζουν να βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής καθώς ως ορατές εστίες αντίστασης στα σχέδια του κράτους και του κεφαλαίου αποτελούσαν και συνεχίζουν να αποτελούν απειλή για το καθεστώς, κυρίως γιατί προωθούν τον αυτοοργανωμένο και “από τα κάτω” αγώνα, την αποδεσμευμένη από το εμπόρευμα και τη διαμεσολάβηση δημιουργία και έκφραση, τη συλλογική και οριζόντια διαχείριση της ζωής, επειδή με λίγα λόγια μπροστά στην εξαθλίωση και το θάνατο που υπόσχεται ο κόσμος του σήμερα, επιμένουν να κρατάνε ζωντανό το όραμα για την κοινωνία της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης του αύριο.

Η Villa Amalias, υπήρξε για 23 ολόκληρα χρόνια ένα άκρως αιχμηρό αγκάθι στην καρδιά της αθηναϊκής μητρόπολης και αποτέλεσε γι’ αυτό το λόγο πολλές φορές στόχο για τις κρατικές και παρακρατικές συμμορίες, καταφέρνοντας επίμονα να επιβιώσει και να αναπτυχθεί μέσα στο βούρκο του ρατσισμού, της εξαθλίωσης, του εκφασισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Μέσα στο τεράστιο ψηφιδωτό των κινημάτων της αυτοοργάνωσης και της κοινωνικής/ταξικής αντίστασης, του συλλογικού αγώνα και της αλληλεγγύης, της αντιεμπορευματικής και αυτοοργανωμένης πολιτιστικής έκφρασης κατέχει εξέχουσα θέση και θα συνεχίσει να αποτελεί παράδειγμα και σημείο αναφοράς για τους αγωνιζόμενους ανθρώπους για πολλές ακόμα δεκαετίες, ενώ το φάντασμα της δεν θα πάψει ποτέ να στοιχειώνει τον ύπνο των εχθρών της.

Ως αυτοδιαχειριζόμενος χώρος “επί τα πρόσω” εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους καταληψίες συντρόφους και συντρόφισσες της Villa Amalias που δικάζονται στις 13 Ιούνη στην Αθήνα, όπως και σε κάθε άλλο κατειλημμένο και αυτοδιαχειριζόμενο χώρο που υφίσταται την καταστολή του κράτους και των μηχανισμών του, αναγνωρίζοντας πως οποιαδήποτε επίθεση πραγματοποιείται σε έναν από εμάς αποτελεί επίθεση εναντίον όλων μας και σαν τέτοια πρέπει να λάβει άμεσα την απάντηση που της αξίζει.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΡΙΤΗ 10 ΙΟΥΝΗ ΣΤΙΣ 18.00 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

αυτοδιαχειριζόμενος χώρος “επί τα πρόσω”
Πατρέως 87 στις σκάλες | epitaprosw.espivblogs.net