Μαθητικές καταλήψεις : η φωτιά που δεν σβήνει . . .

Κάθε χρόνο και καλύτερα . . . Πιο δυνατές, πιο άγριες, με μικρή ή μεγάλη διάρκεια και για φέτος, καταλήψεις ενάντια στο «Νέο Λύκειο», ή γενικότερα ενάντια στις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» στην εκπαίδευση (μαζικές απολύσεις, καταργήσεις σχολείων, ιδιωτικοποίηση κλπ.), που επιβάλλουν τα ντόπια και παγκόσμια πολιτικά και οικονομικά αφεντικά.

Κάθε χρόνο και καλύτερα . . . Πιο δυνατές, πιο άγριες, με μικρή ή μεγάλη διάρκεια και για φέτος, καταλήψεις ενάντια στο «Νέο Λύκειο», ή γενικότερα ενάντια στις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» στην εκπαίδευση (μαζικές απολύσεις, καταργήσεις σχολείων, ιδιωτικοποίηση κλπ.), που επιβάλλουν τα ντόπια και παγκόσμια πολιτικά και οικονομικά αφεντικά.

Οι μαθητές σε μια συνεχή σύγκρουση με το άθλιο και καταπιεστικό εκπαιδευτικό σύστημα κι έχοντας αποκτήσει «γνώση» και εμπειρία τα τελευταία χρόνια στις καταλήψεις και στους δρόμους, θα προχωρήσουν για μια ακόμα φορά σε αυτό που τόσο καλά πλέον γνωρίζουν. Θα καταλάβουν τα σχολεία τους και θα πάρουν τη ζωή, έστω και για λίγο στα χέρια τους.

Όχι όμως για πολύ, γιατί ένας αστυνομικός στρατός κατοχής, που ενώ καλύπτει τους φασίστες εγκληματίες της Χρυσής Αυγής, επιτίθεται και εισβάλλει στα κατειλημμένα σχολεία (Λαμία, Καστοριά, Ηγουμενίτσα) με σκοπό την εκκένωσή τους και ταυτόχρονα τη σύλληψη, την τρομοκράτηση, την άσκηση ποινικής δίωξης και την επιβολή ποινών φυλάκισης στους καταληψίες μαθητές. Επιβολή του δόγματος «της μηδενικής ανοχής» για τους ταραξίες νεολαίους, για την αποκατάσταση «του νόμου και της τάξης», για την τιμωρία των παρανόμων και την πάταξη της εγκληματικότητας.

«Δεν είμαστε εγκληματίες», αναφέρουν οι διωκόμενοι μαθητές της Ηγουμενίτσας, «απλά παλεύουμε για τη δική μας μόρφωση που εσείς μας στερείτε. Δεν είναι λύση να πηγαίνετε τους αγωνιζόμενους μαθητές σε δικαστήρια αμαυρώνοντας το ποινικό τους μητρώο λόγω αντίστασής τους στα φασιστικά νομοσχέδια του κράτους».

Εγκληματίες είναι λοιπόν οι καταληψίες μαθητές. Γιατί αγωνίζονται ενάντια στα μνημόνια, το φασισμό, το ρατσισμό, τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Γιατί αντιστέκονται σε ένα σχολείο – φυλακή, σε μια επιβεβλημένη ιεραρχία, στην καθηγητική αυθεντία, στην εντατικοποίηση και στον άγριο ανταγωνισμό. Γιατί εξεγείρονται ενάντια στη φρίκη της καθημερινότητας που βιώνουν στα σχολεία και στα φροντιστήρια. Γιατί αρνούνται να είναι αντικείμενα εξέτασης, βαθμολόγησης, αξιολόγησης κι επιτήρησης. Γιατί δεν σκύβουν το κεφάλι, δεν υπακούουν, αλλά ορθώνουν το ανάστημά τους, περιφρονούν τις υποδείξεις και τις εντολές της εξουσίας, γιατί δεν θέλουν να είναι μια ακόμα νέα γενιά υποτακτικών, εργατικών δούλων.

Και ποιοι νομίζουν ότι είναι; Καιρός να εμπεδώσουν τις βασικές αξίες της κοινωνίας (φιλοτομαρισμός, απάθεια, κοινωνικός κανιβαλισμός). Καιρός να σταματήσουν το παιχνίδι, τη χαρά, το γέλιο. Καιρός να αντιληφθούν ότι με το διπλανό τους δεν πρέπει να κάνουν χαβαλέ ή κατάληψη. Πρέπει να τον ανταγωνίζονται ! (Ο θάνατός σου, η ζωή μου !). Καιρός να μάθουν ότι στη ζωή τους δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από απλές μηχανές παραγωγής και εκμετάλλευσης. Οι μηχανές δεν σκέπτονται, μόνο λειτουργούν. Καιρός να συνειδητοποιήσουν ότι το μέλλον που τους επιφυλάσσεται θα είναι μια διαρκής εξέταση μπροστά στην οποία πρέπει να στέκονται πάντα σούζα.

Έτσι λοιπόν προϊστάμενοι εκπαίδευσης με απειλές και εκβιασμούς, διευθυντές σχολείων με κόφτες αλυσίδων στα χέρια, γονείς και κηδεμόνες, εισαγγελείς, καθηγητές, μπάτσοι, ασφαλίτες και άλλα υποκείμενα που στηρίζουν το σύστημα και αλληλοσυμπληρώνονται (ΜΜΕ, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι, ρουφιάνοι), όλοι έτοιμοι και πρόθυμοι, να σταματήσουν για άλλη μια φορά τις αναπνοές ελευθερίας που δίνουν οι μαθητές στην κοινωνία, να πνίξουν τη δράση ενάντια στα σχολεία – φυλακές, να τσακίσουν τελικά τους ανυπότακτους ταραξίες.

Όλοι οι θιασάρχες της εξουσίας, οι αφεντάδες της ζωής μας και τα πιστά σκυλιά τους, σε αγαστή συνεργασία μεταξύ τους και σε μια επιχείρηση εκκαθάρισης της κοινωνίας, προσπαθούν με συνεχείς πιέσεις, απειλές, τρομοκρατία και καταστολή να περιορίσουν τις μαθητικές καταλήψεις.

Αυτό που μένει τελικά στους μαθητές που συμμετέχουν, αλλά και σε αυτούς που κατανοούν αυτές τις κινητοποιήσεις είναι μια γλυκιά γεύση, ένα μικρό χαμόγελο κι ένα μεγάλο μίσος γι’ αυτούς που επιτίθενται, που πολεμούν τις καταλήψεις και ξεγυμνώνονται για άλλη μια φορά μπροστά στα μάτια των μαθητών.

Οι καταλήψεις, οι δυναμικές και βίαιες διαδηλώσεις, το σαμποτάζ στην εκπαιδευτική διαδικασία είναι μια ακόμα εμπειρία στο μυαλό και στα χέρια του κάθε μαθητή που του δίνει κουράγιο να συνεχίσει να εξεγείρεται ενάντια στο σχολείο, ενάντια στην εξουσία, ενάντια στο κράτος.

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις και στους διωκόμενους μαθητές

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s