Αμβρόσιος

Αμβρόσιος: υψώνει τα ακροδεξιά λάβαρα από το «ιντερνετικό μετερίζι του θείου λόγου

amvrosios1362061678

Αντίθετα από τους παραδοσιακούς κληρικούς, που βυθισμένοι στις ουράνιες τοξίνες τους προτιμούν να αναζητούν την ομολογία πίστης στον τσίγκινο ήχο του περιφερόμενου δίσκου, ο μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος Λενής μετράει τις αντοχές του εξουθενωμένου εκκλησιάσματος με διαδικτυακά hits. Την περασμένη Δευτέρα, γιορτάζοντας πανηγυρικά τα πέντε χρόνια από την παρθενική του εμφάνιση στο «Ίντερνετ», σημείωσε μάλιστα με άφατη ικανοποίηση ότι μέχρι στιγμής ο αριθμός των ηλεκτρονικών επισκεπτών του «έχει ανέλθει στο ύψος των 844.128 “χτυπημάτων”».

Σίγουρα ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης θα έχει έναν καλό λόγο να τον ζηλεύει, μια και, όπως δήλωσε πρόσφατα με κάποια ανεπαίσθητη μελαγχολία, «αν είχα την κρίσιμη εποχή του ’90 τη δυνατότητα επικοινωνίας που μου δίνει το Διαδίκτυο, πολλά πράγματα θα μπορούσαν να είχαν πάει καλύτερα».

Στο 75ο έτος του πολύκροτου βίου του ο ακραίος ιεράρχης δείχνει να ταλαντεύεται ανάμεσα στον ρόλο του ποιμένα και του σκληρού κομματάρχη και, όπως το πάει, ένα είναι σίγουρο: ότι έχει ήδη προλάβει να απαντήσει στην απορία του μακαριστού και πληθωρικού Σεραφείμ, ο οποίος φέρεται να του είχε πει κάποτε: «δεν ξέρω ποιος γεννήθηκε πρώτος: ο διάβολος ή εσύ!».

Ύμνος στον φονιά

Όσοι αναρωτιούνται πώς ακριβώς συνέβη και η Χρυσή Αυγή απέκτησε ξαφνικά έναν δημόσιο υπερασπιστή, ο οποίος αποφάσισε, υπεξαιρώντας χρόνο από τις θρησκευτικές περιπλανήσεις, να παρεμβαίνει καθημερινά στην τρέχουσα ιστορία, μάλλον αγνοούν δύο σημαντικούς σταθμούς στη ζωή του: τη συμμετοχή του στην ίδρυση και την πορεία της Μοναστικής Αδελφότητας «Χρυσοπηγή» και τη θητεία του στα χρόνια της χούντας (από το 1968 μέχρι το 1976) στη θρησκευτική υπηρεσία της πάλαι ποτέ Ελληνικής Χωροφυλακής, με τον βαθμό του ταγματάρχη.
Με το θάρρος του άδολου ομοϊδεάτη, δεν έχει κανένα πρόβλημα να ορμηνέψει πατρικά τους χρυσαυγίτες λέγοντας τις προάλλες:

«Στην αρρωστημένη σήμερα και παρακμάζουσα Δημοκρατία μας δεν είσθε βέβαια μια “Μαύρη Νύχτα!”. Εάν όμως βελτιωθείτε, εάν αποφύγετε κάποιες ανωφελείς ακρότητες του νεοφώτιστου, αν τροποποιήσετε το στυλ, που εφαρμόζετε, αν ωριμάσετε δηλαδή, μπορείτε να καταστείτε μια γλυκιά ελπίδα για τον απελπισμένο πια Πολίτη και μια ήρεμη δύναμη στο σαπισμένο πια πολιτικό σύστημα, όπου οι κλέφτες ευδοκιμούν και κάποιοι Υπουργοί των Οικονομικών τους προστατεύουν, με το να εξαφανίζουν τις λίστες των υπόπτων και εν ταυτώ, χωρίς αιδώ, να ισχυρίζονται δημοσίως, ότι έχασαν το CD, δηλ. τη λίστα Λαγκάρντ!».

Απολύτως φυσιολογικά, για εκείνους που γνωρίζουν τα εκκλησιαστικά πράγματα, χοροστάτησε στην κηδεία του αμετανόητου χουντικού και ψυχρού δολοφόνου Ν. Ντερτιλή στις 31.1.2013 και εκφώνησε σε ατμόσφαιρα αποθέωσης τον επικήδειο για τον φίλο του.

Ο Αμβρόσιος, που παρομοίασε τον θανόντα με τον Σωκράτη και τον Κολοκοτρώνη (!!!) βάζοντας σε δεινή δοκιμασία τα κόκαλά τους, αναφέρθηκε με γενναιοδωρία στον στρατηγό, που υπέμεινε ως χριστιανός και Έλληνας μάρτυρας 38 χρόνια στη φυλακή και, σύμφωνα με την εφημερίδα «Στόχος», η ομιλία του «διακοπτόταν από συνεχή χειροκροτήματα των παρόντων με αποτέλεσμα να αναγκαστεί ο Ελληνόψυχος Δεσπότης να παρακαλέσει τον κόσμο να χειροκροτήσει τον Στρατηγό εκτός ναού, “διότι οι δημοσιογράφοι θα με κατασπαράξουν”, όπως χαρακτηριστικά είπε ο σεβασμιώτατος!…».

Η θεματολογία του ποικίλλει: Από τον προσφιλή «μασόνο Σημίτη» μέχρι τον Σάκη Ρουβά για το τραγούδι στη Γιουροβίζιον. Κι από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, που δεν κάλεσε τον αρχηγό της Χ.Α. Ν. Μιχαλολιάκο στην Προεδρία μετά τις εκλογές, στον… αγαπημένο του στόχο, τον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, που δεν παντρεύτηκε στην εκκλησία.

Τελευταία, ξαναχτύπησε και, με αφορμή το πρόσφατο Συνέδριο «Εκκλησία και Αριστερά», κατηγόρησε με παλιομοδίτικο μένος τους ιεράρχες που πήραν μέρος ότι απενοχοποίησαν τους κομμουνιστές για τα εγκλήματά τους (σ.σ.: το blog του γέμισε με φωτογραφίες εποχής σφαγιασθέντων υπό των κομμουνιστοσυμμοριτών!) και ότι έβλαψαν την Εκκλησία.

«Ατυχώς» βασανιστές

Το 1955 ο 15χρονος τότε Αθανάσιος Λενής γνώρισε στην Πάτρα έναν νεαρό κατηχητή από την Ηλεία, που έμελλε να αλλάξει την πορεία της ζωής του: τον κατοπινό μητροπολίτη Πειραιώς Καλλίνικο Καρούσο.

Οι δύο τους επικοινωνούν συστηματικά και δυο χρόνια αργότερα, όταν ο Καλλίνικος, διάκονος πλέον, τοποθετείται στον ναό της Αγίας Ζώνης στην Κυψέλη, γνωρίζει έναν 17χρονο μαθητή του Λεοντείου, ψάλτη στον ναό, τον Χρήστο Παρασκευαΐδη – τον μετέπειτα αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ο πατέρας του «μικρού Χρηστάκη», όπως τον φώναζαν όλοι, ονειρευόταν να τον δει με την τήβεννο της Νομικής, όμως ο Καλλίνικος τον πείθει να ακολουθήσει εκκλησιαστικό δρόμο και λίγο αργότερα, το 1959, οι τρεις τους συναντιούνται στην άρτι συσταθείσα μοναστική κοινότητα της «Χρυσοπηγής».

Η εξέλιξή τους στην ιεραρχία είναι ραγδαία. Το 1974 ο Βενιαμίν της τρόικας αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος εκλέγεται μητροπολίτης Δημητριάδος, τον επόμενο χρόνο ο Καλλίνικος τιτουλάριος μητροπολίτης Ρωγών και διευθυντής της νευραλγικής Αποστολικής Διακονίας και το 1976 έρχεται η σειρά του Αμβρόσιου, του… «ατακτούλη» κατά Καλλίνικο, που τοποθετείται τιτουλάριος μητροπολίτης Ταραντίου και αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου.

Ο χειροτονητήριος λόγος του προκαλεί σάλο, καθώς ο Αμβρόσιος, που έχει αποκτήσει το παρατσούκλι «Ο χωροφύλακας», απευθυνόμενος στους παλιούς φίλους από τα Σώματα Ασφαλείας που είχαν καταδικαστεί για βασανισμούς στα χρόνια της δικτατορίας, αναπέμπει «θερμόν εν Κυρίω ασπασμόν προς όλους εκείνους τους αγαπητούς μου αξιωματικούς και οπλίτας της Ελληνικής Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων οι οποίοι την στιγμήν ταύτην, συνεπεία οιουδήποτε ατυχούς συμβάντος εν τη ασκήσει του υπηρεσιακού τους καθήκοντος, εστερήθησαν των αγαθών της υγείας και της ελευθερίας»!

Το 1978 είναι η χρονιά που ο Καλλίνικος εκλέγεται στη Μητρόπολη Πειραιά, ο Αμβρόσιος στα Καλάβρυτα και η «τρόικα» της «Χρυσοπηγής» εργάζεται μεθοδικά για την προώθηση των θέσεών της. Η προσπάθεια απογειώνεται το 1994 με την εκλογή Χριστόδουλου στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, όταν ο Αμβρόσιος ακούστηκε να ανακράζει «Νενικήκαμεν!».

Με την αποχώρηση του Καλλίνικου το 2005 και τον θάνατο του Χριστόδουλου που ακολούθησε, η τρόικα τυπικά έπαψε να υπάρχει. Προηγουμένως όμως – όπως παλιά στη Μονή Βαρλαάμ των Μετεώρων, όπου έμειναν αξέχαστα τα ιερά τραπεζώματα με αστακομακαρονάδες – πρόλαβε να «διαπρέψει» σε σειρά ηθικών μετώπων, όπως η μάχη των ταυτοτήτων και τα παραεκκλησιαστικά – παραδικαστικά κυκλώματα.

Όποιος τον θεωρεί γραφικό απολίθωμα κάνει λάθος. Ο – πάντα πρόθυμος στις προσκλήσεις ισχυρών οικονομικών παραγόντων – Αμβρόσιος, που υψώνει τα ακροδεξιά λάβαρα από το «ιντερνετικό μετερίζι του θείου λόγου», τελευταία ανυπομονεί.

«Με αγωνία αναμένουμε την διάδοχο κατάσταση» λέει ο ίδιος, αλλά, όπως ξεκαθαρίζει, «ως blogger μόνο». Μην παίρνουν κι αέρα όσοι ορέγονται τη Μητρόπολη…

http://topontiki.gr/article/49609/Enas-epikindunos-ataktoulis

Advertisements

Η ιστορία ενός βασανιστή χωροφύλακα Μητροπολίτη: Αθανάσιος – Αμβρόσιος Λενής

amvrosios1362061678

Ποιός είναι τελικά ο Αμβρόσιος Καλαβρύτων:

σχετικά δημοσιεύματα στον Τύπο.

Γνωστός με το παρατσούκλι «χωροφύλακας», ο Καλαβρύτων στα 75 του παραμένει αειθαλής καθώς ταξιδεύει διαρκώς ακόμη και για τα εγκαίνια πλοίων φίλων του εφοπλιστών από την Κίνα έως τη Λατινική Αμερική. Ο Αμβρόσιος, όμως, πολύ καιρό πριν από την απενοχοποίηση της φασιστικής ακροδεξιάς, πάλευε με νύχια και με δόντια για να διατηρήσει τη φωνή της ζωντανή. Άλλωστε οφείλει τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα στη θητεία του στη θρησκευτική υπηρεσία της χωροφυλακής, (ναι, ναι της χωροφυλακής!) στη διάρκεια της δικτατορίας. Παρέμεινε στη θέση αυτή από το 1968 έως το 1976. Είναι κάτι που καταγράφει και στο βιογραφικό του, χωρίς όμως να προσδιορίζει χρονικά την περίοδο που ήταν «προϊστάμενος» της θρησκευτικής υπηρεσίας των χωροφυλάκων, υπηρεσία που σήμερα έχει μετονομαστεί σε Θρησκευτική Υπηρεσία της Αστυνομίας. Αυτό όμως είναι ένα άλλο ξεχωριστό κεφάλαιο.

Στη διάρκεια της δεκαετούς αρχιεπισκοπίας από τον Χριστόδουλο, ο Αμβρόσιος έχτιζε σιγά σιγά την προσπάθεια ανάκαμψης όχι μόνο της ρητορικής, αλλά και των ιδεολογικών μεθόδων της ακροδεξιάς.
Ο κατά κόσμον Αθανάσιος Λένης, τον Απρίλιο του 1998, όταν ο πνευματικός του αδελφός, Χριστόδουλος, εξελέγη στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, πανηγύριζε στο ξενοδοχείο «Ηλέκτρα», φωνάζοντας «νενικήκαμεν». Η εκκλησιαστική εξουσία απλωνόταν στα πόδια των μελών της Χρυσοπηγής.

http://www.protagon.gr

Θωμάς Τσάτσης

Το 1955 ο 15χρονος τότε Αθανάσιος Λενής γνώρισε στην Πάτρα έναν νεαρό ιεροψάλτη από την Ηλεία, που έμελλε να παίξει καθοριστικό ρόλο στη ζωή του, τον σημερινό μητροπολίτη Πειραιώς κ. Καλλίνικο. Οι δύο νέοι διατηρούν την επαφή και τα επόμενα χρόνια, όταν ο Καλλίνικος, διάκονος πλέον, εγκαθίσταται στην Αθήνα. Στην αθηναϊκή εκκλησία της Αγίας Ζώνης ο κ. Καλλίνικος γνωρίζει ένα μικρό ψάλτη, μαθητή του Λεοντείου Λυκείου, τον Χρήστο Παρασκευαΐδη, τον σημερινό Αρχιεπίσκοπο. Λίγα χρόνια αργότερα οι τρεις ιδρύουν την μοναστική Αδελφότητα της Χρυσοπηγής. H εξέλιξή τους στην εκκλησιαστική ιεραρχία είναι γρήγορη. Το 1974 ο «Βενιαμίν» της Χρυσοπηγής αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης εκλέγεται μητροπολίτης Δημητριάδος. Εναν χρόνο μετά, το 1975, ο Καλλίνικος Καρούσος εκλέγεται τιτουλάριος μητροπολίτης Ρωγών και αναλαμβάνει τη νευραλγική θέση του διευθυντή της Αποστολικής Διακονίας. Το 1976 έρχεται η σειρά του Αμβρόσιου. Εκλέγεται τιτουλάριος μητροπολίτης Ταλαντίου και γίνεται αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Με τον χειροτονητήριο λόγο του προκαλεί σάλο. Δεν ξεχνά κάποιους παλιούς φίλους από τα Σώματα Ασφαλείας που είχαν καταδικασθεί για βασανισμούς στα χρόνια της δικτατορίας και απευθύνει «θερμόν εν Κυρίω ασπασμόν προς όλους εκείνους τους αγαπητούς μου αξιωματικούς και οπλίτας της Ελληνικής Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων οι οποίοι την στιγμήν ταύτην, συνεπεία οιουδήποτε ατυχούς συμβάντος εν τη ενασκήσει του υπηρεσιακού των καθήκοντος, εστερήθησαν των αγαθών της υγείας και της ελευθερίας».

Το Βήμα 20/11/2005

Αμβρόσιος: Από Χωροφύλακας – Παπάς και Χρυσαυγίτης
http://exagorefsis.blogspot.gr/2012/06/blog-post_7986.html

Ο πρώην ταγματάρχης της Χωροφυλακής κατά κόσμο Αθανάσιος Λενή και ως παπάς Αμβρόσιο, μητροπολίτης Αιγιαλείας Καλαβρύτων είναι υμνητής των βασανιστών της χούντας κατηγορώντας τους βασανισμένους ως αναρχοκομουνιστές και συκοφάντες.
Ο Αθανάσιος – Αμβρόσιος Λενής υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία κατά τα πέτρινα χρόνια στην «Βασιλική Χωροφυλακή» ως επικεφαλής της Θρησκευτικής Υπηρεσίας.

…..

Ο βίος και η πολιτεία του ιεράρχη της… χωροφυλακής

Εθνος,Τετάρτη, 22/5/2013

Στα 74 χρόνια του βρήκε την ευκαιρία:

Να υμνήσει τη Χρυσή Αυγή και τα πρωτοπαλίκαρά της.
Να τους νουθετήσει, ώστε να μπορέσουν να εξελιχθούν σε «γλυκιά ελπίδα για τον απελπισμένο πια πολίτη» και «ήρεμη δύναμη στο σαπισμένο πια πολιτικό σύστημα».
Να ψέξει τον Μεσσηνίας Χρυσόστομο, που στηλίτευσε την εγκληματική δράση των νοσταλγών του χιτλερισμού.
Να μιλήσει για «προδοτικά ΜΜΕ».
Είχε χαρακτηρίσει τότε «πρότυπο ζωής» τον δολοφόνο του 20χρονου Μιχάλη Μυρογιάννη στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβρη του 1973.
…….

Δεν απαντά, όμως, ο δεσπότης ποιους από τους χιλιάδες δεσμώτες στα μπουντρούμια της Ασφάλειας επισκέφθηκε τα χρόνια της δικτατορίας, όταν ήταν ιεροκήρυκας της Βασιλικής Χωροφυλακής. Ποιους από τους εκατοντάδες φρικτά βασανισμένους θέλησε να συναντήσει;

Μπορεί κάποιος να θεωρήσει (για μια μόνο στιγμή) παρελθόν τα όσα υπέστησαν αναρίθμητοι άνθρωποι του Θεού τα χρόνια της χούντας. Αλλά και σήμερα, ποιον από τους εκατοντάδες γρονθοκοπημένους ή μαχαιρωμένους μετανάστες παρηγόρησε;

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63730453

Το Ποντίκι

Ένας επικίνδυνος… «ατακτούλης»!
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ,
τεύχος 1749 στις 28 Φεβρουαρίου 2013

Στο 75ο έτος του πολύκροτου βίου του ο ακραίος ιεράρχης δείχνει να ταλαντεύεται ανάμεσα στον ρόλο του ποιμένα και του σκληρού κομματάρχη και, όπως το πάει, ένα είναι σίγουρο: ότι έχει ήδη προλάβει να απαντήσει στην απορία του μακαριστού και πληθωρικού Σεραφείμ, ο οποίος φέρεται να του είχε πει κάποτε: «δεν ξέρω ποιος γεννήθηκε πρώτος: ο διάβολος ή εσύ!».

http://topontiki.gr/article/49609/Enas-epikindunos-ataktoulis