Αλληλεγγύη στους αγώνες των φυλακισμένων – Ενάντια στις νέες ειδικές συνθήκες κράτησης

fulakesporeia

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΤΡΙΤΗ 1 ΙΟΥΛΗ 6.30 μ.μ. – πλατεία 3 συμμάχων

ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΙΟΥΛΗ 11 π.μ. – Φυλακές Αγ. Στεφάνου

(Προσυγκέντρωση στην πλατεία 3 συμμάχων στις 10 π.μ.

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΠΕΜΠΤΗ 3 ΙΟΥΛΗ 12 μ. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

πρωτοβουλία αναρχικών ενάντια στις ειδικές συνθήκες κράτησης και το θεσμό του εγκλεισμού

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ

Από τις 18 Ιουνίου έχει ξεκινήσει από τους κρατούμενους σε όλες τις φυλακές αποχή συσσιτίου σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στο φασιστικό νομοσχέδιο των φυλακών τύπου Γ΄ και για την υπεράσπιση του δικαιώματος της άδειας και της αναστολής.
Όμως ο υπουργός και η κυβέρνηση εξακολουθούν να αδιαφορούν. Δεν απάντησαν καθόλου στα δίκαια αιτήματά μας και προκλητικά θέλουν να περάσουν το νομοσχέδιο, μέσα στο καλοκαίρι για να προλάβουν τις αντιδράσεις του κόσμου.
Απέναντι στο νομοσχέδιο που μας καταδικάζει να παραμείνουμε κρατούμενοι για μια ζωή δίχως δικαιώματα και ελπίδα, βάζουμε τα σώματα και την ψυχή μας ως ασπίδα.
Είναι το μόνο που μας έχει απομείνει.
Από την ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΙΟΥΝΙΟΥ ξεκινάμε ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ σε όλες τις φυλακές. Διεκδικούμε τα δικαιώματά μας και αγωνιζόμαστε να παραμείνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ και όχι ανθρώπινες σκιές κλειδωμένες και ξεχασμένες στην απελπισία.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ :
1) Την ΑΠΟΣΥΡΣΗ του φασιστικού ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ για τις φυλακές τύπου Γ΄. Λέμε όχι στο ελληνικό ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ, σε μία φυλακή μέσα στη φυλακή, χωρίς άδειες, χωρίς επισκεπτήριο, χωρίς αύριο…
2) Οι άδειες και οι αναστολές να αποτελούν αναφαίρετο δικαίωμα όλων των κρατουμένων. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που ο κρατούμενος δικάζεται και τιμωρείται κάθε μέρα. Ενώ ο νόμος λέει ότι ο καθένας που έχει συμπληρώσει το 1/5 και τα 3/5 της ποινής του μπορεί να πάρει άδεια και αναστολή, παρόλα αυτά οι κρατούμενοι περνούν ξανά και ξανά από την ιερά εξέταση των εισαγγελέων οι οποίοι χωρίς κανένα λόγο ή ενεργό πειθαρχικό απορρίπτουν τις αιτήσεις τη μία μετά την άλλη.
Έτσι δημιουργούν κρατούμενους χωρίς ελπίδα και αναπαράγουν την εγκληματικότητα.
3) Να εφαρμοστεί η ΙΣΟΝΟΜΙΑ για όλους.
Όλοι οι κρατούμενοι που έχουν καταδικαστεί με ποινή ισόβιας κάθειρξης για ναρκωτικά (αφού η αστυνομία φρόντισε να τους παρουσιάσει από εξαρτημένους χρήστες ως δήθεν μεγαλέμπορους) με βάση τον παλιό νόμο 3459/2006, να έχουν τη δυνατότητα να ξαναδικαστούν με τον νέο νόμο και τις ευεργετικές του διατάξεις για τους χρήστες (4139/2013).
4)Να εφαρμοστεί το δικαίωμα της ΣΥΖΥΓΙΚΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ. Στη φυλακή σου στερούν την ελευθερία. Όμως στις ελληνικές φυλακές σου στερούν ακόμα και το χαμόγελο της ανθρώπινης επικοινωνίας και επαφής με τα αγαπημένα σου πρόσωπα. Σε όλες τις χώρες της Ευρώπης ισχύουν οι συζυγικές επισκέψεις και μόνο στην Ελλάδα ο κρατούμενος στερείται την ανθρώπινη επικοινωνία.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από το Υπουργείο Δικαιοσύνης να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα των φυλακών και να ΑΠΟΣΥΡΕΙ ΤΩΡΑ το φασιστικό ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ για το ελληνικό Γκουαντανάμο του ΔΟΜΟΚΟΥ.
Για κάθε μέρα ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ και κάθε κρατούμενο που κινδυνεύει η ζωή του ηθικός αυτουργός είναι ο Υπουργός Δικαιοσύνης.
ΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ ΠΕΙΝΑΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ.
ΑΓΩΝΑΣ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Επιτροπή Αγώνα Φυλακών

http://fylakes2014.wordpress.com

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ ΤΗΣ VILLA AMALIAS ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

villa_poster-1024x721

Το πρωί της Πέμπτης 20 Δεκέμβρη 2012 πραγματοποιήθηκε ευρείας έκτασης αστυνομική επιχείρηση στην κατάληψη Villa Amalias στην Αθήνα. Οι μπάτσοι, με πρόσχημα καταγγελίες “για διακίνηση ναρκωτικών” εισέβαλαν στο κατειλημμένο για 23 χρόνια κτίριο και συνέλαβαν 8 συντρόφους και συντρόφισσες που βρίσκονταν μέσα. Άμεσα, πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε έξω από την κατάληψη σε ένδειξη αλληλεγγύης στους καταληψίες και ενάντια στην απόπειρα τρομοκράτησης των αγωνιζόμενων ανθρώπων, ένα ακόμα επεισόδιο της οποίας διαδραματίστηκε εκείνη η τη μέρα. Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε και στο Δημαρχείο της Αθήνας, καθώς το κτίριο βρίσκεται στην ιδιοκτησία του Δήμου Αθηναίων, κατά τη διάρκεια της οποίας προσήχθησαν άλλοι 7 σύντροφοι και συντρόφισσες.

Είχε προηγηθεί το Σεπτέμβρη του 2012 η εκκένωση της κατάληψης Δέλτα στη Θεσσαλονίκη, ενώ ακολούθησαν οι συλλήψεις 92 αγωνιστών και αγωνιστριών που ανακατέλαβαν τη Villa Amalias το πρωί της 9ης Γενάρη 2013, η εκκένωση της κατάληψης Σκαραμαγκά στην Αθήνα την ίδια μέρα, η αποτυχημένη για το κράτος εισβολή στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37, το σφράγισμα των 3 κατειλημμένων χώρων στην Πάτρα (Παράρτημα, Μαραγκοπούλειο, Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι ΤΕΙ-Κατάληψη Ν. Γύζη 33) τον Αύγουστο του 2013, της κατάληψης Αντιβίωση στα Γιάννενα και Βαλβείου στο Μεσολόγγι λίγο καιρό αργότερα.

Σε μια περίοδο παρατεταμένης κρίσης του συστήματος σε όλα τα επίπεδα, το κράτος πραγματοποιεί μια διαρκή και ολοένα εντεινόμενη επίθεση εναντίον των ταξικών και κοινωνικών του εχθρών προσδοκώντας να δοθεί παράταση στο ήδη χρεοκοπημένο σύστημα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας που έχει εδώ και καιρό βρει τα αδιέξοδα του. Σε αυτή τη συγκυρία, οι καταλήψεις και οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι βρέθηκαν και συνεχίζουν να βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής καθώς ως ορατές εστίες αντίστασης στα σχέδια του κράτους και του κεφαλαίου αποτελούσαν και συνεχίζουν να αποτελούν απειλή για το καθεστώς, κυρίως γιατί προωθούν τον αυτοοργανωμένο και “από τα κάτω” αγώνα, την αποδεσμευμένη από το εμπόρευμα και τη διαμεσολάβηση δημιουργία και έκφραση, τη συλλογική και οριζόντια διαχείριση της ζωής, επειδή με λίγα λόγια μπροστά στην εξαθλίωση και το θάνατο που υπόσχεται ο κόσμος του σήμερα, επιμένουν να κρατάνε ζωντανό το όραμα για την κοινωνία της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης του αύριο.

Η Villa Amalias, υπήρξε για 23 ολόκληρα χρόνια ένα άκρως αιχμηρό αγκάθι στην καρδιά της αθηναϊκής μητρόπολης και αποτέλεσε γι’ αυτό το λόγο πολλές φορές στόχο για τις κρατικές και παρακρατικές συμμορίες, καταφέρνοντας επίμονα να επιβιώσει και να αναπτυχθεί μέσα στο βούρκο του ρατσισμού, της εξαθλίωσης, του εκφασισμού και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Μέσα στο τεράστιο ψηφιδωτό των κινημάτων της αυτοοργάνωσης και της κοινωνικής/ταξικής αντίστασης, του συλλογικού αγώνα και της αλληλεγγύης, της αντιεμπορευματικής και αυτοοργανωμένης πολιτιστικής έκφρασης κατέχει εξέχουσα θέση και θα συνεχίσει να αποτελεί παράδειγμα και σημείο αναφοράς για τους αγωνιζόμενους ανθρώπους για πολλές ακόμα δεκαετίες, ενώ το φάντασμα της δεν θα πάψει ποτέ να στοιχειώνει τον ύπνο των εχθρών της.

Ως αυτοδιαχειριζόμενος χώρος “επί τα πρόσω” εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους καταληψίες συντρόφους και συντρόφισσες της Villa Amalias που δικάζονται στις 13 Ιούνη στην Αθήνα, όπως και σε κάθε άλλο κατειλημμένο και αυτοδιαχειριζόμενο χώρο που υφίσταται την καταστολή του κράτους και των μηχανισμών του, αναγνωρίζοντας πως οποιαδήποτε επίθεση πραγματοποιείται σε έναν από εμάς αποτελεί επίθεση εναντίον όλων μας και σαν τέτοια πρέπει να λάβει άμεσα την απάντηση που της αξίζει.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΡΙΤΗ 10 ΙΟΥΝΗ ΣΤΙΣ 18.00 ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

αυτοδιαχειριζόμενος χώρος “επί τα πρόσω”
Πατρέως 87 στις σκάλες | epitaprosw.espivblogs.net

ΑΝΤΙΕΚΛΟΓΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ -ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΠΟ ΑΙΓΙΟ

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ,ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΧΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

 

Διανύουμε την 7η συνεχή χρονιά της παγκόσμιας οικονομικής «κρίσης», με την ένταση της επίθεσης κράτους και αφεντικών να αυξάνει διαρκώς . Έτσι, με πρόσχημα την αντιμετώπιση κατάρρευσης των τραπεζών σε μια σειρά κρατών του λεγόμενου ευρωπαϊκού νότου, δόθηκαν πολλά δις ευρώ, από τις κυβερνήσεις τους καθιστώντας έτσι το δημόσιο χρέος τους μη διαχειρίσιμο. Το ελληνικό κράτος και τα ντόπια αφεντικά παίζοντας το χαρτί της «εθνικής καταστροφής» και του «πατριωτισμού»έμπασαν το δντ και τη τρόικα, με δικαιολογία το δημόσιο χρέος, για να επιβάλλουν ένα οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον  που εδώ και δεκαετίες επιθυμεί το κεφάλαιο στην Ελλάδα. Η βιαιότητα αυτού του περιβάλλοντος, εδώ και πέντε χρόνια, σαρώνει κατακτήσεις, διαλύει σταθερά  κοινωνικές συναινέσεις, ψευδαισθήσεις και βεβαιότητες. Η λυσσασμένη επίθεση σε οτιδήποτε θεωρείται αναχρονισμός όπως  το δικαίωμα στη στέγαση(βλέπε κατασχέσεις σπιτιών, χιλιάδες νέοι άστεγοι στην Αθήνα),η δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, οι συντάξεις, , οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, η απεργία  σε συνδυασμό  με το ξεπούλημα σε ότι  δημόσια περιουσία έχει απομείνει δεν αποτελεί «φυσικό φαινόμενο» αλλά απαραίτητο όρο για να υπάρχει ανάπτυξη και κερδοφορία για το κεφάλαιο. Για όποια κοινωνικά κομμάτια αντιστέκονται ή αντιπαλεύουν ενεργητικά ενάντια στο νέο ολοκληρωτισμό που επιβάλλεται, το καθεστώς «έκτακτης ανάγκης» και το δόγμα της μηδενικής ανοχής είναι παρόντα για να καταστείλουν, να βαφτίσουν «τρομοκράτες» κοινωνικούς αγωνιστές ,να συκοφαντήσουν αγώνες, να σπείρουν τον τρόμο σε οτιδήποτε μπαίνει εμπόδιο στα σχέδιά τους.

Μέσα σ` αυτή τη ζοφερή κοινωνική πραγματικότητα, στις 18 και 25 Μάη καλούμαστε να συμμετάσχουμε σε ένα ακόμα στημένο εκλογικό πανηγύρι. Κόμματα και «κομματάκια» κοινοβουλευτικά και μη, αριστεροί, δεξιοί, «κομμουνιστές»,φασίστες, οικολόγοι και ότι άλλο εκλογικό κατασκεύασμα υπάρχει, συνωστίζονται στις κάλπες ζητώντας μας να τους ψηφίσουμε. Οι εκλογές δεν είναι ένα κοινωνικό κεκτημένο ούτε έχουν σχέση με κάποιου είδους συμμετοχή στα κοινά. Είναι άλλη μια διαδικασία  φτιαγμένη από τη κυριαρχία, ένα εργαλείο για να εκτονώνεται η κοινωνική οργή και να διατηρείται η κοινωνική τάξη και ομαλότητα. Ένα θεσμικό εργαλείο για να ανανεώνεται και να διατηρείται το κράτος και τα συμφέροντα των πολιτικών και κοινωνικών ελίτ. Αυτό που πάντοτε έχει σημασία δεν είναι ποιος προτείνει τις λύσεις στα υποτιθέμενα «προβλήματα» αλλά ποιος ορίζει τα προβλήματα. Έτσι και σ `αυτές  τις εκλογές τα όποια «διλλήματα» μπαίνουν απ` τα κόμματα έχει να κάνει με τον εγκλωβισμό των εκμεταλλευομένων ,μέσω της ψήφου, σε μια ψεύτικη  συμμετοχή στα κοινά διασφαλίζοντας, δήθεν, την ελευθερία επιλογής ανάμεσα σε πολλές διαφορετικές προτάσεις διακυβέρνησης που μόνο αποτέλεσμα έχουν να διαιωνίζουν την αντιπροσώπευση και τη διαμεσολάβηση μεταξύ εξουσιαστών και εξουσιαζόμενων.Η κυριαρχία με την απόσπαση της συναίνεσης,μας καθηλώνει ακόμα μια φορά. Οποιαδήποτε προσπάθεια επαναστατικής διεργασίας, θα σταματήσει «νομοτελειακά» στο δικαίωμα ψήφου.Ποιός πιστεύει,στα σοβαρά, ότι για την συμφωνία πάνω σε κάθε λεπτομέρεια που θα ορίζει την ζωή μας, 365 μέρες τον χρόνο, αρκεί ένα κωλόχαρτο μέσα σε μια κάλπη, Απλά θέλουν να μας πείσουν πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος και πως οι μόνοι που ξέρουν είναι η «ειδικοί» της πολιτικής
Για εμάς οι δήμοι και οι περιφέρειες, δεν είναι τίποτε άλλο, από το μακρύ χέρι της κεντρικής εξουσίας, ένας μηχανισμός που μαζεύει φόρους, διαχειριστής της περιουσίας και των φυσικών πόρων (νερό,παραλίες κτλ), είναι ουσιαστικά μια επιχείρηση ποιυ αντί για μετόχους έχει ψηφοφόρους. Ειδικά οι περιφέρειες μέσω ευρωπαικών προγραμμάτων( βλέπε Εσπα) και ειδικών οικονομικών συμφωνιών(βλέπε  ειδικές οικονομικές ζώνες) επιβάλλουν το παραγωγικό και κοινωνικό μοντέλο που αποφασίζεται από το υπερκράτος των Βρυξελλών.

Δεν έχουμε αυταπάτες πως η σαπίλα του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος μπορεί να εξυγιανθεί μέσω της εναλλαγής προσώπων ή ότι μέσω της ψήφου το άτομο μπορεί να καθορίσει τη ζωή του και τις ανάγκες του.

Η μόνη διέξοδος από ένα σύστημα που αναπαράγει ανισότητες και μοιρολατρία είναι η ενεργητική συμμετοχή μας,σε ό,τι μας αφορά και όχι βέβαια μέσω της ψήφου. Εμείς σαν αναρχικοί πιστεύουμε στην κοινωνία της γενικευμένης αυτοδιάθεσης ,όπου όλες οι αποφάσεις από τις πιο απλές μέχρι και τις πιο σύνθετες λαμβάνονται συλλογικά, στα πλαίσια μιας κοινωνίας όπου όλα τα θέματα της καθημερινότητας θα ρυθμίζονται από συνελεύσεις,οι εκπρόσωποι των οποίων,θα είναι ανακυκλώσιμοι δηλαδή συνεχώς θα εναλλάσονται ,καθώς και άμεσα ανακλητοί δηλαδή σε περίπτωση κατάχρησης θα ανακαλούνται από την συνέλευση.Η συνέλευση για εμάς είναι το βασικό κέντρο λήψεων αποφάσεων της κοινωνίας,βασίζεται στην ισότητα και το τι θα αποφασιστεί βασίζεται κυρίως στην συμφωνία.Οποιαδήποτε άλλη εξουσία είναι κοινωνικά απορριπτέα και καταχρηστική, κατακρεουργεί το κοινωνικό σώμα.Οι εκλογές ως εξουσιαστικός θεσμός, βιάζουν την κοινωνία,τροφοδοτούν την απάθειά μας,καλιεργούν την εθελοδουλία ,την ανάθεση και την ανευθυνότητα.

Να συλλογικοποιήσουμε την αγανάκτηση με αντιιεραρχικές αντί-δομές,που θα ανακόπτουν το υπάρχον στο σήμερα και θέτουν τις βάσεις για γενικευμένη αυτοοργάνωση της κοινωνίας στο αύριο,χωρίς αρχηγούς,χωρίς ιεραρχία.Τέτοιες συλλογικότητες είναι οι ανοικτές λαικές συνελλεύσης,εργατικά σωματεία βάσης,αυτοδιαχείρηση της γης και του δημόσιου χώρου,αυτοδιαχείρηση της παραγωγής ,δίκτυα ανταλλαγής αγαθών,χαριστικά και ανταλλακτικά παζάρια,κοινωνικά ιατρεία και σχολεία,κατειλημένοι κοινωνικοί χώροι,συλλογικές κουζίνες…

Σας καλούμε να μην ενδώσετε,μην συμμετέχετε στις εκλογές,αυτό τον εμφανή υποβιβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στο επίπεδο του ψηφοφόρου –ανθρωπάκου,ενός αριθμού και να γυρίσετε την πλάτη με όλη την συνειδητή δύναμη ,στο επερχόμενο εκλογικό πανυγήρι.Η εκλογική απεργία δεν πρέπει να είναι μια καροσκοπική στάση, αλλά μια σαφής πολιτική θέση,μια απελευθερωτική διεργασία ενάντια στην κυριαρχία των λίγων ,πάνω στους πολλούς ,ενάντια στην αιχμαλωσία της ζωής μας απο τους επίδοξους διαχειριστές της.Η συνειδητή αποχή όλων μας είναι μέρος του διαρκούς αγώνα μας για χειραφέτηση ,ισότητα,αλληλεγγύη και ελευθερία.Είναι μια επιλογή επανοικειοποίησης των χαμένων ζωών μας,που μας φέρνει πιο κοντά σε έναν κόσμο που θα γεννηθεί από τα συντρίμια του σύχρονου αυτού εκτρώματος.

ΑΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΛΛΑΖΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

 

ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΠΟ ΑΙΓΙΟ

Αμβρόσιος: υψώνει τα ακροδεξιά λάβαρα από το «ιντερνετικό μετερίζι του θείου λόγου

amvrosios1362061678

Αντίθετα από τους παραδοσιακούς κληρικούς, που βυθισμένοι στις ουράνιες τοξίνες τους προτιμούν να αναζητούν την ομολογία πίστης στον τσίγκινο ήχο του περιφερόμενου δίσκου, ο μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος Λενής μετράει τις αντοχές του εξουθενωμένου εκκλησιάσματος με διαδικτυακά hits. Την περασμένη Δευτέρα, γιορτάζοντας πανηγυρικά τα πέντε χρόνια από την παρθενική του εμφάνιση στο «Ίντερνετ», σημείωσε μάλιστα με άφατη ικανοποίηση ότι μέχρι στιγμής ο αριθμός των ηλεκτρονικών επισκεπτών του «έχει ανέλθει στο ύψος των 844.128 “χτυπημάτων”».

Σίγουρα ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης θα έχει έναν καλό λόγο να τον ζηλεύει, μια και, όπως δήλωσε πρόσφατα με κάποια ανεπαίσθητη μελαγχολία, «αν είχα την κρίσιμη εποχή του ’90 τη δυνατότητα επικοινωνίας που μου δίνει το Διαδίκτυο, πολλά πράγματα θα μπορούσαν να είχαν πάει καλύτερα».

Στο 75ο έτος του πολύκροτου βίου του ο ακραίος ιεράρχης δείχνει να ταλαντεύεται ανάμεσα στον ρόλο του ποιμένα και του σκληρού κομματάρχη και, όπως το πάει, ένα είναι σίγουρο: ότι έχει ήδη προλάβει να απαντήσει στην απορία του μακαριστού και πληθωρικού Σεραφείμ, ο οποίος φέρεται να του είχε πει κάποτε: «δεν ξέρω ποιος γεννήθηκε πρώτος: ο διάβολος ή εσύ!».

Ύμνος στον φονιά

Όσοι αναρωτιούνται πώς ακριβώς συνέβη και η Χρυσή Αυγή απέκτησε ξαφνικά έναν δημόσιο υπερασπιστή, ο οποίος αποφάσισε, υπεξαιρώντας χρόνο από τις θρησκευτικές περιπλανήσεις, να παρεμβαίνει καθημερινά στην τρέχουσα ιστορία, μάλλον αγνοούν δύο σημαντικούς σταθμούς στη ζωή του: τη συμμετοχή του στην ίδρυση και την πορεία της Μοναστικής Αδελφότητας «Χρυσοπηγή» και τη θητεία του στα χρόνια της χούντας (από το 1968 μέχρι το 1976) στη θρησκευτική υπηρεσία της πάλαι ποτέ Ελληνικής Χωροφυλακής, με τον βαθμό του ταγματάρχη.
Με το θάρρος του άδολου ομοϊδεάτη, δεν έχει κανένα πρόβλημα να ορμηνέψει πατρικά τους χρυσαυγίτες λέγοντας τις προάλλες:

«Στην αρρωστημένη σήμερα και παρακμάζουσα Δημοκρατία μας δεν είσθε βέβαια μια “Μαύρη Νύχτα!”. Εάν όμως βελτιωθείτε, εάν αποφύγετε κάποιες ανωφελείς ακρότητες του νεοφώτιστου, αν τροποποιήσετε το στυλ, που εφαρμόζετε, αν ωριμάσετε δηλαδή, μπορείτε να καταστείτε μια γλυκιά ελπίδα για τον απελπισμένο πια Πολίτη και μια ήρεμη δύναμη στο σαπισμένο πια πολιτικό σύστημα, όπου οι κλέφτες ευδοκιμούν και κάποιοι Υπουργοί των Οικονομικών τους προστατεύουν, με το να εξαφανίζουν τις λίστες των υπόπτων και εν ταυτώ, χωρίς αιδώ, να ισχυρίζονται δημοσίως, ότι έχασαν το CD, δηλ. τη λίστα Λαγκάρντ!».

Απολύτως φυσιολογικά, για εκείνους που γνωρίζουν τα εκκλησιαστικά πράγματα, χοροστάτησε στην κηδεία του αμετανόητου χουντικού και ψυχρού δολοφόνου Ν. Ντερτιλή στις 31.1.2013 και εκφώνησε σε ατμόσφαιρα αποθέωσης τον επικήδειο για τον φίλο του.

Ο Αμβρόσιος, που παρομοίασε τον θανόντα με τον Σωκράτη και τον Κολοκοτρώνη (!!!) βάζοντας σε δεινή δοκιμασία τα κόκαλά τους, αναφέρθηκε με γενναιοδωρία στον στρατηγό, που υπέμεινε ως χριστιανός και Έλληνας μάρτυρας 38 χρόνια στη φυλακή και, σύμφωνα με την εφημερίδα «Στόχος», η ομιλία του «διακοπτόταν από συνεχή χειροκροτήματα των παρόντων με αποτέλεσμα να αναγκαστεί ο Ελληνόψυχος Δεσπότης να παρακαλέσει τον κόσμο να χειροκροτήσει τον Στρατηγό εκτός ναού, “διότι οι δημοσιογράφοι θα με κατασπαράξουν”, όπως χαρακτηριστικά είπε ο σεβασμιώτατος!…».

Η θεματολογία του ποικίλλει: Από τον προσφιλή «μασόνο Σημίτη» μέχρι τον Σάκη Ρουβά για το τραγούδι στη Γιουροβίζιον. Κι από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, που δεν κάλεσε τον αρχηγό της Χ.Α. Ν. Μιχαλολιάκο στην Προεδρία μετά τις εκλογές, στον… αγαπημένο του στόχο, τον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, που δεν παντρεύτηκε στην εκκλησία.

Τελευταία, ξαναχτύπησε και, με αφορμή το πρόσφατο Συνέδριο «Εκκλησία και Αριστερά», κατηγόρησε με παλιομοδίτικο μένος τους ιεράρχες που πήραν μέρος ότι απενοχοποίησαν τους κομμουνιστές για τα εγκλήματά τους (σ.σ.: το blog του γέμισε με φωτογραφίες εποχής σφαγιασθέντων υπό των κομμουνιστοσυμμοριτών!) και ότι έβλαψαν την Εκκλησία.

«Ατυχώς» βασανιστές

Το 1955 ο 15χρονος τότε Αθανάσιος Λενής γνώρισε στην Πάτρα έναν νεαρό κατηχητή από την Ηλεία, που έμελλε να αλλάξει την πορεία της ζωής του: τον κατοπινό μητροπολίτη Πειραιώς Καλλίνικο Καρούσο.

Οι δύο τους επικοινωνούν συστηματικά και δυο χρόνια αργότερα, όταν ο Καλλίνικος, διάκονος πλέον, τοποθετείται στον ναό της Αγίας Ζώνης στην Κυψέλη, γνωρίζει έναν 17χρονο μαθητή του Λεοντείου, ψάλτη στον ναό, τον Χρήστο Παρασκευαΐδη – τον μετέπειτα αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Ο πατέρας του «μικρού Χρηστάκη», όπως τον φώναζαν όλοι, ονειρευόταν να τον δει με την τήβεννο της Νομικής, όμως ο Καλλίνικος τον πείθει να ακολουθήσει εκκλησιαστικό δρόμο και λίγο αργότερα, το 1959, οι τρεις τους συναντιούνται στην άρτι συσταθείσα μοναστική κοινότητα της «Χρυσοπηγής».

Η εξέλιξή τους στην ιεραρχία είναι ραγδαία. Το 1974 ο Βενιαμίν της τρόικας αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος εκλέγεται μητροπολίτης Δημητριάδος, τον επόμενο χρόνο ο Καλλίνικος τιτουλάριος μητροπολίτης Ρωγών και διευθυντής της νευραλγικής Αποστολικής Διακονίας και το 1976 έρχεται η σειρά του Αμβρόσιου, του… «ατακτούλη» κατά Καλλίνικο, που τοποθετείται τιτουλάριος μητροπολίτης Ταραντίου και αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου.

Ο χειροτονητήριος λόγος του προκαλεί σάλο, καθώς ο Αμβρόσιος, που έχει αποκτήσει το παρατσούκλι «Ο χωροφύλακας», απευθυνόμενος στους παλιούς φίλους από τα Σώματα Ασφαλείας που είχαν καταδικαστεί για βασανισμούς στα χρόνια της δικτατορίας, αναπέμπει «θερμόν εν Κυρίω ασπασμόν προς όλους εκείνους τους αγαπητούς μου αξιωματικούς και οπλίτας της Ελληνικής Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων οι οποίοι την στιγμήν ταύτην, συνεπεία οιουδήποτε ατυχούς συμβάντος εν τη ασκήσει του υπηρεσιακού τους καθήκοντος, εστερήθησαν των αγαθών της υγείας και της ελευθερίας»!

Το 1978 είναι η χρονιά που ο Καλλίνικος εκλέγεται στη Μητρόπολη Πειραιά, ο Αμβρόσιος στα Καλάβρυτα και η «τρόικα» της «Χρυσοπηγής» εργάζεται μεθοδικά για την προώθηση των θέσεών της. Η προσπάθεια απογειώνεται το 1994 με την εκλογή Χριστόδουλου στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, όταν ο Αμβρόσιος ακούστηκε να ανακράζει «Νενικήκαμεν!».

Με την αποχώρηση του Καλλίνικου το 2005 και τον θάνατο του Χριστόδουλου που ακολούθησε, η τρόικα τυπικά έπαψε να υπάρχει. Προηγουμένως όμως – όπως παλιά στη Μονή Βαρλαάμ των Μετεώρων, όπου έμειναν αξέχαστα τα ιερά τραπεζώματα με αστακομακαρονάδες – πρόλαβε να «διαπρέψει» σε σειρά ηθικών μετώπων, όπως η μάχη των ταυτοτήτων και τα παραεκκλησιαστικά – παραδικαστικά κυκλώματα.

Όποιος τον θεωρεί γραφικό απολίθωμα κάνει λάθος. Ο – πάντα πρόθυμος στις προσκλήσεις ισχυρών οικονομικών παραγόντων – Αμβρόσιος, που υψώνει τα ακροδεξιά λάβαρα από το «ιντερνετικό μετερίζι του θείου λόγου», τελευταία ανυπομονεί.

«Με αγωνία αναμένουμε την διάδοχο κατάσταση» λέει ο ίδιος, αλλά, όπως ξεκαθαρίζει, «ως blogger μόνο». Μην παίρνουν κι αέρα όσοι ορέγονται τη Μητρόπολη…

http://topontiki.gr/article/49609/Enas-epikindunos-ataktoulis